Wednesday, 23 May, 2018
Najnovije vesti
Home » Vinogradarstvo » Period mirovanja loze – sadržaj šećera i skroba

Period mirovanja loze – sadržaj šećera i skroba

loza zimi

Period mirovanja –  U našem podru?ju vinova loza prolazi kroz period zimskog mirovanja, period kad ne ispoljava vidljivu fiziološku aktivnost. U ovom periodu prestaje rastenje organa, a disanje i transpiracija se svode na minimum. Ulaskom u period zimskog mirovanja vinova loza prelazi u posebno kvalitetno stanje, koje ima druga?ije procese od onih koji dominiraju u vreme perioda vegetacije, ali izme?u kojih postoji uzajamna povezanost.

Period zimskog mirovanja, period u kome se vinova loza odmara, po?inje sa opadanjem liš?a i traje do po?etka faze suzenja i traje od 130 do 150 dana.

U ve?em broju godina, ceo period zimskog mirovanja vinove loze pra?en je niskim temperaturama. On se deli na dva podperioda:

  • period fiziološkog zimskog mirovanja – faza niskih temperatura po?inje sa sniženjem temperature na 8 do O celzijusa i okca vinove loze u ovoj fazi ne po?inju vegetaciju bez obzira na spoljnje uslove; ako se okca, stavljena pod uslove povišene temperature, za 8 do 10 dana po?nu aktivirati, prvi je znak da je faza niskih temperatura završena;
  • period ekološkog zimskog mirovanja – faza prinudnog mirovanja nastaje po završetku prve faze i u to vreme loza ne po?inje vegetaciju samo zato što nisu obezbe?eni povoljni uslovi.

Trajanje faze niskih temperatura kod pojedinih sorti vinove loze je razli?ito i ima prakti?an uticaj pri rejoniranju sorti.

Stanje ?okota, posebno lastara u periodu zimskog odmora je pokazatelj uslova rastenja i razvi?a lastara u prethodnoj godini. Lastari su dobro sazreli i u njima se nalazi ve?a koli?ina rezervnih hranljivih materija ako je period vegetacije tekao pravilno. Ako u lastarima ima više še?era nego skroba njihova trenutna otpornost prema zimskim mrazevima je ve?a. Udeo skroba i še?era i njihov me?usobni odnos u svim delovima ?okota menja se kako u periodu vegetacije, tako i u periodu zimskog mirovanja.

Ukupna koli?ina ugljenih hidrata je minimalna u prole?e, u periodu cvetanja i intenzivnog rasta lastara, a dostiže maksimum u jesen pri završetku vegetacije i tada može biti dva puta ve?a u odnosu na koli?inu u prole?e.

Na isti na?in kao i ugljeni hidrati, varira i koli?ina skroba u lastarima vinove loze. Minimalni sadržaj ukupnih ugljenih hidrata pra?en je skoro potpunim odsustvom skroba u lastarima. Jesenji maksimum skroba poklapa se sa maksimum ukupnih ugljenih hidrata. Koli?ina ugljenih hidrata uslovljena je odnosom porcesa sinteze i razgradnje, a sadržaj skroba zavisi od procesa transformacije jednih oblika ugljenih hidrata u druge – skroba u še?er i obrunuto. Sadržaj skroba može pokazivati i zimski minimum i rani prole?ni maksimum. Zimski minimum se javlja kao rezultat stvaranja zaštitnih materija koje štite vinovu lozu od izmrzavanja ( skrob prelazi u še?er ), a prole?ni maksimum se javlja pri kraju zimskog mirovanja kada do?e do povišenja temperature jer tada se še?er transformiše u skrob. Koli?ina še?era i skroba u lastarima iznosi i do 15% suve materije. Dinamika kretanja ugljenih hidrata (še?era i skroba) zapaža se i u drugim delovima ?okota – stablu i korenu, ali se koli?ine i brzine transformacije razlikuju.

Uslovi u toku zime, kao i spoljni uslovi u toku vegetacije uti?u na proticanje pojedinih faza u toku razvi?a vinove loze. Kod nekih sorti oštre zime produžavaju period fiziološkog mirovanja.

  • Sorte sa dugim vegetacionim periodom, a kratkom fazom fiziološkog mirovanja slabo su otporne na mrazeve, daju neujedna?ene i male prinose.
  • Sorte sa kra?im vegetacionim periodom, a sa dužom fazom fiziološkog mirovanja imaju veliku otpornost prema izmrzavanju i mogu se gajiti na podru?jima sa oštrim zimama.

PSSS Kragujevac

Violeta Petrovi?-Lukovi?

dipl.ing agronomije